Bądź optymistą, bez względu na to, jak długo podróżujesz pociągiem smutków.

Stoi pociąg na peronie. Żółte liście ma w wagonie. I kasztany i żołędzie. Dokąd z nimi. Jechać będzie.

Dla miłośników, oraz sympatyków parowozów. Widok znamienny.

W moim mieście przez sezon letni jeździ pociąg, ciągnięty przez parowóz.

Śmierć to stacja, na której przesiadamy się do następnego pociągu. Zmienia się wygląd wagonu, ale podróż trwa nadal.

Pamiętam takie z dzieciństwa. biegło się za nim i liczyło wagony.

Dziękuję ci kochany aniele. Cóż ja bym mogła zrobić bez ciebie. Zawsze prowadzisz prawą drogą do celu. A na początku i na końcu tej drogi, pozwalasz dojrzeć siebie.

Polecam tobie anioła. Który mnie przywiódł do ciebie. Ażeby sobie pomagać. W każdej życia potrzebie.

Mój anioł o tym wiedział. Mój anioł łezkę w oku miał. On mi podpowiedział. On radę na życie mi dał.

A ja szukałam sposobu na życie. By na skrzydłach anioła wolności, z marzeniami unieść się skrycie. Jak Ikar polecieć ku przyszłości.

On pomaga mi być niezmienną. Mój anioł czuwa nade mną. Nie chcę by łezkę w oku miała. Nie pozwala kroczyć mi drogą ciemną. To on! mój anioł.

Mój anioł moim przyjacielem. Przez życie prowadzi mnie. W zamian dałam mu tak niewiele.