Aniołów chóry cześć ci oddają. Patrząc w zachwycie na ciebie. Szczęśliwi, że straż przy tobie mają. Niebieski i żywy chlebie.

Wszystko co tylko radością zwie się. Niechaj ci anioł na skrzydłach niesie. Los niech ci spełnia każde żądanie. A życie rajem niech ci się stanie.

Żeby spać spokojnie mogły całe domy. Czuwają z tobą anioły, nieznane nikomu. I choć gasną latarnie i lampki czujników. Nie gasną twoje oczy, stróżu i strażniku! Tyle już złego mogło mi się zdarzyć, lecz mnie ominęło.

Pilnujesz aniołku skarbu życia. Co jest we mnie jak płomyk. By śmierć go nie zdmuchnęła. Nagle, po kryjomu.

Kiedy zasypiam, to ty nie śpisz wcale. Pilnujesz czujnie, czy równo oddycham. Czy serce jak zegar będzie biło dalej. I czy noc dokoła jest dobra i cicha.

Kim jesteś?. Aniołem stróżem stającym w mojej obronie. Czy małą duszyczką, którą ratuję, kiedy ona tonie?.

Tak dalecy sobie i tak bliscy. W swych łódeczkach w życia oceanie. Wyglądamy jednej wspólnej wyspy. Która zwie się miłość, lub kochanie.

Jesteś częścią wszystkiego i wszystko jest częścią ciebie. Mówi Dalajlama. Przestań walczyć z życiem, zaakceptuj je i daj się porwać temu, jak płynie. Tylko pamiętaj, że to ty jesteś osobą, która trzyma ster swojej łodzi.

Woda wdziera się tylko do dziurawej łodzi.

Naraz zerwał się gwałtowny wicher. Fale biły w łódź, tak że łódź już się napełniała wodą.

Płyńcie, albo pójdźcie na dno. Nikt nigdy, nie wyświadczy wam żadnej przysługi.

Nieraz ogromne słone fale dosięgną ją, zalewając suchy pokład.