Człowiek zmienia się z dwóch powodów. Dlatego, że otworzył oczy. Lub dlatego, że zamknął swoje serce.

Zwykle najpierw otwiera się oczy i przeciera ze zdziwienia. Z czasem serce zamyka się samo i postrzegasz już wszystko inaczej.

Dzięki poradom, które w niej się znajdują, wiele zrozumiesz. Otworzą ci oczy na pewne sprawy i pozwolą podjąć ważne decyzje.

Moje oczy, moje biedne oczy, którzy właśnie się obudzili. Zrobiłeś je, żeby zobaczyć, nie tylko do płaczu.

Skup się i powiedz mi. Jaki ona ma kolor oczu?. Banalne, prawda?. Pewnie, że wiesz.

Kiedy zrobisz coś dla kogoś. I otrzymujesz spojrzenie pełne wdzięczności. Które wynagradza ci cały podjęty przez ciebie trud.

Oczy można zamknąć. Uszy zatkać. A swoje wiedzieć.

„Znalazłam się w dziwnym świecie bezsensownej ciszy, uważnych oczu nieznajomych nie pojmujących zła”.

Bo jedyną gorszą rzeczą od ślepoty, jest mieć wzrok. A nie dostrzegać tego co najważniejsze.

Spójrz w jej oczy. To wystarczy.

I kierując wzrok ku górze, zamiast próśb śle w kościele, modły dziękczynne.

Kiedy dopadają mnie wątpliwości, czy mam ochotę ponarzekać. Zamykam oczy i robię wycieczkę wstecz.