Patrzą się anioły więc z góry. Poprzez niebiańskie okna. Na ten wyścig szalony. By jak najwyżej się dostać .

Anioły nie sfruną na ziemię. Boją się o swe skrzydła. Tylu z nas chciałoby fruwać, że ktoś mógłby je wyrwać.

Może spod ciemnej jestem gwiazdy. Więc anioł czarne myśli miewa. I od tych myśli w dal gdzie pieprz zwiewa. Bo anioł zwiewny – nie nowina, że może w gniewie się upłynnić.

Może ja jestem nic nie warta. Bo za uszami mam niemało. Ale wciąż wraca myśl uparta. Że być aniołkiem by się chciało. Jednak niełatwo (też nowina!). pod aureolą się uginać.

Śmierć wcale nie oznacza końca. Najsilniejsza jest właśnie ta miłość, która jest gotowa na to, by umrzeć za drugą osobę.

Dzisiaj tak po prostu, zaproś Boga na kawę z ciasteczkiem do kościoła. Znajdź czas tylko dla niego.

"Jesteśmy tylko tym, czym jesteśmy w oczach Bożych kościoła i niczym więcej". Sw. Franciszek z Asyżu

My miłujemy Boga, ponieważ Bóg kościoła sam pierwszy nas umiłował. /Biblia 1 J 4, 19

Im bliżej jesteśmy Boga kościoła, tym więcej widzimy. Tym więcej rozumiemy i tym bardziej otwarci jesteśmy na jego łaskę.

Wiara kościoła pomaga nam w znalezieniu sensu życia. Bóg jest z nami i kocha nas w sposób nieskończony.

Każda chwila spędzona z Jezusem, w kościele jest bezcenna!

Uwielbij dzisiaj Boga kościoła. W każdej sytuacji, w której będzie ci dane się znaleźć! Szukaj go w każdym momencie!