"Rodzice do dzieci". Daliśmy wam życie, ale nie możemy go przeżyć za was.

Kiście kwiatami nabrzmiałe. Pełne słowiczej piosenki. W fioletach, lila i białe. Same się pchają do ręki. Perfumowane rosą. Brylantów błyskami w kwiatach. Głowy dumnie podnoszą. I zapraszają do lata. /Sosna/

Wiosna - zielona księżniczka. Z wiankiem kwiatów we włosach.

Nie żałuj drzew zimowych, że nie są kolorowe. Bo z wiosną znów zakwitną, na drzewach kwiaty nowe.

Liście pąki rozwijają. Słońce kwiaty ze snu budzi. Kolorowa wiosna idzie. Szarość zimna nas już nudzi.

Na wysmukłej łodydze, jak tarcza wyrasta. Upstrzona małymi ziarenkami biało-szarymi. Ich garść użyjesz czasem dodając do ciasta. Lub buzię napełnisz świeżo wyłuskanymi.

Wiatru powiew płateczki delikatnie trąca. Gdy motyl kolorowy na nich siądzie lekko. Nie uszkodzi kwiatu podobnego do słońca. Zapyli jedynie całe słonecznikowe poletko.

Słonecznikowe pole, jak żółty dywan. Skarbonka ukrytych promieni złocistych. Wysoka łodyga w żółtą koszulkę ubrana. Pod nią tkwi mnóstwo nasion oleistych.

Poczuj dotyk uśmiechu. I miej piękny dzień. Idź w ten dzień bez pośpiechu. Podejmując jego grę.

Uśmiechnij się! Uśmiechnij! Ot, tak. Na powitanie dnia. Bo uśmiech, nawet malutki, cudowną moc w sobie ma. Potrafi przegonić ciemne chmury.

Daj swój uśmiech, ciepłe słowo. To wystarczy .To tak mało. A dla innych świat piękniejszy. Życia przecież jest tak mało.

Kradnę twój uśmiech i chowam go w małej kropli chwili.