Wiosna poczyniła czary. W swojej magii nie ma miary. Zmysły nie czekają lata. Ładnie im w wiosennych kwiatach.

Miłość kwiatem się uśmiecha. Krokusów kolorami. Wiatr na pocałunki czeka. Zabawiając się lokami.

Deszcz poranny srebrną stópką. Cicho tupie, tańczy w fiołkach. Szklaną mgiełkę zdążył uprząść. Gdy się błąkał.

A tak lekko tańczy. Wśród leśnej polanki. To się dla niej w wieńce. Zwijają sasanki.

Niech w twoim życiu nie zabraknie wiosennych bukietów, złożonych z pięknych kwiatów szczęścia.

Pośród kwiatów przepychu, przystanęłam i patrzę. Jak tę chwilę uchwycić, jak zatrzymać na zawsze.

Kwiatem niech sypnie, ptaków śpiewem. Niech pszczoły gromadzą się nad drzewem. A ono niech będzie w kwieciu całe. Takie tej wiosny, oznaki wspaniałe.

Wczesną wiosną kwiaty rosną. Budzi się nadzieja. Życie staje się radością. A uśmiechów trzeba.

Kwiecień nas powita w swojej strojnej szacie. Gdy złocistym mniszkiem pokryją się skwery. Przebiśnieg z krokusem, już kwitną przy chacie. Okazać im trzeba podziw z wszech miar szczery.

Róże przy głównej alei, wabią barwą i wonią. Wejścia w boczną ścieżynę, kolcami ostrymi bronią.

Gdy zakwitną pachnące konwalie. Szare dni się ubiorą w zielenie. Rankiem słowik muzyką mnie zbudzi. Bym o świcie pobiegła przed siebie.

Nie ma nic lepszego w człowieku jak, dobre myśli, pamięć i piękne słowa..