Sposób, w jaki mówimy do naszych dzieci, staje się ich wewnętrznym głosem. (Peggy O’Mara)

Człowieka, który patrzy w oczy dziecka. Uderza przede wszystkim ich niewinność. Owa przejmująca niezdolność do kłamstwa, do zakładania maski, czy chęci bycia kimś innym, niż jest. (Anthony de Mello)

Kiedy decydujesz się na dziecko, zgadzasz się, że od tej chwili twoje serce będzie przebywało poza twoim ciałem. (Katharine Hadley)

Wszystkie dzieci już zasnęły. W kolorowych snu poduszkach A ty, czemu jeszcze nie śpisz?. Proszę, kładź już się do łóżka.

Utul główkę do poduszki. Niech opuszczą cię złe duszki. Niech twój sen się bajką stanie.

Mimo przemęczenia i braku snu, warto doceniać te momenty dnia codziennego. Bo są ulotne. Życie to ciągłe zmiany, czy tego chcemy ,czy nie. A dzieci tak szybko rosną. Więc próbujmy cieszyć się z tych chwil, zanim będą już tylko wspomnieniem.

Te najwspanialsze momenty. To aż tyle i tylko tyle. Trzeba je celebrować, bo dzieci to najwspanialsze osoby, jakie dane nam były w naszym życiu.

Przy takich maleństwach dużo jest monotonii i zmęczenia. A z takim większym dzieckiem, jednak ciekawiej można spędzać czas.

Będą Cię trzymać za rękę, przy przejściu przez ulicę. Po czym już nigdy po nią nie sięgną.

Pewnego dnia będziesz je nosić na biodrze, a potem odłożysz. I nigdy więcej nie podniesiesz ich, w ten sposób.

Nadejdzie czas, kiedy nakarmisz, swoje niemowlę po raz ostatni. Zasną na tobie po długim dniu. I to będzie ostatni raz. Kiedy będziesz trzymać śpiące dziecko.

Poznasz zmęczenie, jakiego nigdy wcześniej nie znałaś. A dni będą zamieniać się, w dokładnie takie same dni. Pełne karmienia i odbijania. Zmiany pieluch i płaczu. Jęczenia i protestów. Drzemek, lub ich braku. Może się to wydawać. jednym niekończącym się cyklem.