Ścieżki wydeptać, by wrócić podołać. Uparcie życiem znowu chcą zarastać. Co raz gdzieś nowe kierunki chcesz wołać. I nauk wyzbierać by jutrem móc wzrastać.

Na ścieżkach życia. Kolejnych dni i nieba zmian wiatr. Dotykasz dłonią ,co uczyć się pragnie. Cóż mniej się obcy wydaje twój świat. Choć wątków myśli serce nie odgadnie.

Ścieżkami życia idźmy wiodąc prym. Nieomylności siły dajmy chęć zdobycia. By kiedyś wspomnień móc uzbierać rym. Że chcemy kochać nasze ścieżki życia. Andrzej O.

Cóż można jeszcze chcieć. Każda rzecz wokół wydaje się piękna.

W błękitnym spojrzeniu, odnajduję smugę nostalgii otoczoną kroplami nadziei.

Są w życiu chwile, w których trzeba podjąć ryzyko i dać się ponieść szaleństwu.

Życie to raj, do którego klucze są w naszych rękach. /Fiodor Dostojewski/

Powierz panu swą drogę, zaufaj mu. A on sam będzie działał. Ps 37,5

Dobry człowiek jest jak małe światełko. Wędruje poprzez mroki naszego świata. Na swojej drodze zapala zgaszone gwiazdy./Phil Bosmans/

Winko wytrawne, koniecznie czerwone. By wszystko, dokładnie było strawione. Szaszłyki i chlebek, pieczony na grillu. sałatki warzywne, z serem i chili.

Nadeszła chwila podziękowań. W ten szczególnie radosny dzień. By dziś przekonać nasze mamy. Że najbardziej w życiu kochamy je.

Jak dziecko utul troski. W kołysce swoich marzeń. Nie zapominaj nigdy. Ni złych, ni dobrych zdarzeń.