Chwile, te które spędzimy w spotkaniu. Abyśmy mogli zachować w pamięci. By walentynka mogła u mnie bywać. Zawsze, gdy będzie miała na to chęci. Walenty. (Krzysztof Roszczyk)

Kiedy zawitasz, ja będę gotowy. By gościć ciebie w odpowiedniej krasie. Będą wrażenia, byś mogła powiedzieć. Tyś jest mój miły, w przestrzeni i czasie.

Rozniecę ogień, w sercu, na kominku. Przyniosę różę, by przy tobie była. Włączę melodie bliskie twemu sercu. Zaproszę radość, by uczestniczyła.

Przyjdź Walentynko! Będę czekał na cię. bo nie ukrywam, lubię walentynki. Choć znam je mało, wiem że mają klasę. No i zazwyczaj miłe to dziewczynki.

Ma błękitne oczy. Delikatne dłonie. Cudowny uśmiech. Kochające spojrzenie. Specyficzny humor. Ramiona, w których spokojnie się mieszczę.

Ust twoich piękna dziewczyno. Ust cudnych, proszę, nie żałuj. Obejmij mnie swą pieszczotą. Całuj mnie całuj, całuj.

O mój Panie zlituj się nad ludem. Ześlij z niebios rozum jakimś cudem. Decydentom, przy korycie, zdziercom. Zdrajcom, spekulantom i niewiercom.

Mieszka na poddaszu. Anioł z ludzkimi skrzydłami. Otacza się pięknem lasu. i najpiękniejszymi kwiatami. Czyta w ludzkiej duszy. W sposób bezbłędny. Daje ludziom nadzieję i uśmiech promienny.

Ktoś inny pobiega w plenerze. Sport jego jest pasją wielką. Rodzinę z sobą zabierze. Na spacer parkową alejką.

Przyjaźń to zamek, w którym wspólnie przechodzi się z z komnaty do komnaty. A przepych każdej z nich.

Uwierz mi, że warto góry zdobywać. Poznawać ludzi i wśród nich przebywać. Dobrze jest zapomnieć słowo „niemożliwe”. Bo dopiero wtedy poznamy marzenia prawdziwe.

Gdzie nie spojrzymy. Wszędzie króluje zieleń. O , popatrz! Wśród drzew. Przebiegł spłoszony jeleń.