Więc bury miś, kudłaty miś. Pomedytował krótko. Szczęśliwym być to miodek pić. I mieć porządne futro.

Piwko w zasięgu ręki. Bo któż by podawał butelki. Na grillu pachnie kiełbasa. A dieta - po polach hasa.

Ile w nich uroku i wiary, nadziei czekanych. Modlitw do samego Boga. Gdy boleść i trwoga. Najwięcej litanii w wieczory majowe. Gdy chcemy znów prosić i dziękować. Kiedyś kapliczki zdobiły bezdroża. Teraz krzyże wypadkowe, nadzieja Boża.

Te od zawsze skromniejsze. Rzeźbione w drewnie, kolorowe. Niemi świadkowie historii. W gęstwinie bzów i gniazd. Inne wyniesione nad budowle. Na potrzeby maluczkich czekają.

W zmurszałych, drewnianych kapliczkach. Otoczonych falującym zbożem. Po sąsiedzku z płaczącą wierzbą. Brzozą, albo silnym dębem. Na skrzyżowaniu dróg i na rozdrożach. Perły polskiego krajobrazu.

Kochajmy przydrożne kapliczki. Tu święty Jan w kwiatach. Tam Jerzy, Florian, Józef, osłonięci daszkiem od wiatru. A najczęściej ona matka Boża.

Dużo miłości, samych radości. Wszystko co piękne i wymarzone. W dniu walentynek, niech będzie spełnione.

Wysyłam walentynkę, właśnie dla ciebie! Bo jesteś moim szczęściem i natchnieniem. Chciałbym cały świat tulić do siebie. Lecz ty właśnie, jesteś radości spełnieniem.

Te życzenia ci przesyła. Walentynka pewna miła. W dniu tak pięknym i wspaniałym. Życzę tobie sercem całym. Dużo szczęścia, namiętności. Nie kończącej się miłości.

Macierzyństwo zawiera w sobie od samego początku, szczególne otwarcie na nową osobę. Ono właśnie jest udziałem kobiety. W otwarciu tym, w poczęciu i urodzeniu dziecka, kobieta „odnajduje siebie przez bezinteresowny dar z siebie samej”. (Jan Paweł II)

Maryjo, śliczna pani różańcowa. Świat dziś czuje na swych ustach gorzkie łzy. W sercu ból, smutek, żal. A w oczach wciąż strach. Usłysz pani błaganie pomóż nam.

Maryja ave Maryja. U Boga nam wybłagaj zdroje łask. By świat lepszy był. By w miłości żył. O Maryjo miej w opiece dzieci swe.