Empatia nie jest niczym dobrym, jeśli ci, którzy współczują, muszą najpierw odczuć cierpienie.

Powinieneś umieć powiedzieć „przepraszam” i „myliłem się”. Potrafić przyznać się do błędów. To wymaga wysiłku, praktyki i pracy nad sobą. Możesz dzięki temu naprawić ważną relację, zaleczyć rany, zacząć wszystko na nowo.

Powinieneś potrafić reagować na krytykę. Bo będziesz jej poddany nie raz, zarówno w swoim życiu zawodowym, jak i osobistym. Naucz się oddzielać to, co ważne, od tego co nieistotne.

Powinieneś potrafić się obronić. Nigdy nie wiesz, czy ta umiejętność nie uratuje ci życia.

Nigdy nie żałuj bycia dobrym dla nieodpowiednich osób. Twoje zachowanie mówi wszystko o tobie. a ich zachowanie mówi wystarczająco na ich temat.

Oczywiście bycie dobrym pokazuje nas samych. A co inni z tą naszą dobrocią robią to ich sprawa.

Nawet ten zły człowiek zasługuje na szansę. A jak ją wykorzysta to już od niego zależy. Dlatego nie przekreślam ludzi i na nikogo nie patrzę z góry. Bo nikt nie wie co przyniesie kolejny dzień.

Warto wziąć się życiem za bary i powiedzieć sobie. „A właśnie, że będę szczęśliwa, że będzie mi w swoim życiu dobrze”.

Zacznij spędzać czas z właściwymi ludźmi. Są w twoim życiu takie osoby, które cię szczerze lubią, cenią, lub kochają bezwarunkowo. To z ich pozytywnych emocji, czerpiesz dobrą energię.

Zacznij stawiać czoła problemom. To nie twoje problemy cię określają, ale sposób w jaki na nie reagujesz. Nie znikną, jeśli udasz, że ich nie ma.

Zacznij być sobą, i bądź z tego dumny. Nie szukaj się w oczach innych ludzi, nie staraj się być jak oni. Bądź sobą. Tylko tak możesz żyć na własnych warunkach, zgodnie z własnym sumieniem.

Zacznij wyciągać lekcje z twoich błędów. Błędy są dla nas zbawienne. Jeśli ich nie popełniamy, nie możemy się rozwijać, stawać się lepszymi.