Choć niebezpieczeństw pełno wokoło Nie lękam się ich, bo patrzę w niebo gwiaździste I płynę łódką odważnie, wesoło Jak przystoi na serce czyste.

Łzy, to rzeka, którą nadzieja i radość płyną jedną łódką razem do szczęśliwego jutra.

Rozwiń żagle na swej łodzi i płyń. Odkrywaj, zdobywaj, zwiedzaj.

Tak dalecy sobie i tak bliscy, W swych łódeczkach w życia oceanie, Wyglądamy jednej wspólnej wyspy, Która zwie się miłość lub kochanie.

A wszystkie róże są białe, tak białe, jak moja rozpacz, i nie dlatego są białe, że to śnieg na nich pozostał.

Ogniska malinowe niczym róże zakwitają na śniegu.

jest człowiekiem otwartym, lubiącym życie. Nigdy nam nie zabraniał wypicia piwa czy lampki wina. Podkreślał, że trzeba tylko wiedzieć kiedy na co można sobie pozwolić. Otwarty jest na różne propozycje.

Miłość przenosi góry, wyrzuca (czasem) śmieci, ale nie leczy z alkoholizmu.

Ten, kto właśnie dotarł szczęśliwie do domu po pracy lub po szkole, siedział sobie teraz w miłym cieple i reanimował się gorącą zupą.

Zakochani plotą ciała jak kosze na owoce jesieni.

To, że na wiosnę rośliny będą rosły, można uznać za pewne, ale nikt nie zdoła przewidzieć, czy jesienią wydadzą one owoce.

Jesienią, jesienią Sady się rumienią; Czerwone jabłuszka Pomiędzy zielenią.