Zacznij być dla siebie dobry. Sposób, w jaki traktujesz siebie samego, przekłada się na to, jak traktują cię inni. Doceniaj się za te wszystkie wspaniałe rzeczy, które już o sobie wiesz.

Zacznij dawać nowym znajomościom szansę, nie trzymaj się kurczowo starych, negatywnych. Ludzie i ich priorytety zmieniają się.

Zacznij konkurować z wcześniejszą wersją siebie. Pozwól innym, by cię inspirowali, doceniaj ich, ucz się od nich. Ale pamiętaj, że rywalizując z nimi, jedynie tracisz czas. Jedyną konkurencją dla ciebie jesteś ty sam.

Zacznij cieszyć się cudzych sukcesów. Doceniając wysiłek, energię i umiejętności innych, możesz się wiele nauczyć.

Zacznij pomagać innym. Dbaj o ludzi. Miłość i dobro rodzi miłość i dobro.

Zacznij dostrzegać wartość w trudnych momentach, które czasem nadchodzą w twoim życiu.

Nie zatracajcie się w czymś, co nigdy nie da wam prawdziwego szczęścia. Nie bądźcie nigdy czyjąś ostatnią deską ratunku. Kiedy sami nie potraficie o siebie zadbać. Nie narzucajcie sobie celów, których realizacja od was nie zależy.

Przestawać zadowalać wszystkich dookoła, zupełnie pomijając siebie. Bo i tak wszystkim jednocześnie się nie dogodzi. A zawsze gdzieś usłyszy się jakieś "ale".

Przestawać narzucać się ze swoją pomocą. Kto chce sam się po nią zgłosi. Ważne, by wiedział, że moje drzwi dla niego zawsze stoją otworem.

Przestawać przepraszać, za coś czego nie zrobiłam. Tylko po to, by ktoś mógł poczuć się lepiej.

Na ogół ludzie mają satysfakcję poczucia wyższości nad tobą. A to że żyjesz jest powodem do dumy, nie do przepraszania.

Tak jak człowiek całe życie się uczy, tak i ja to robię. Uczę się przestawać. Przestawać tłumaczyć innym co i jak. Jeśli chcą zrozumieć, to tak będzie. Jeśli nie, niech myślą co chcą.