Ignorując ten dzień narazisz się, na wymówki damy swego serca, Która zarzuci ci, że nie widzisz w niej kobiety.

Za jeden marny kwiatek, możesz zostać nakarmiony czymś pysznym i napojony procentami.

A na koniec krzyknę głośno. Aż polecą ze ścian tynki. Wiwat, wiwat zakochani. Niechaj żyją Walentynki.

Mimo wszystko, życzę jednak. Wszystkim panom, każdej pani. By kochali przez rok cały. Czując, że są też kochani.

Miłe wtedy są prezenty. Wiele życzeń, uśmiech z rana. Kwiaty, serca, komplementy. I przy świecach łyk szampana.

Każda z osób w walentynki. Do sekretnych wyznań skora. Bo w serduszku się odzywa. Tajemniczy głos amora.

W tym dniu serca raźniej biją. Pełnią szczęścia i czułości. Nikt nie kryje uczuć, wzruszeń. I nie wstydzi się miłości.

W kalendarzu, dni jest wiele. Na czerwono malowanych. Lecz z dni owych, najczerwieńszy. To dzień wszystkich zakochanych.

Bądź wrażliwy, reaguj! Na ulicy nie przechodź obojętnie obok kogoś, kto dziwnie się zachowuje. Może to być osoba chora, potrzebująca natychmiastowej pomocy.

Blondynka jest przeciwieństwem psa. Pies wszystko rozumie, ale nie może nic powiedzieć.

Odkąd sięgam pamięcią, zawsze miałem sklerozę.

O tych skarpetach tworzą dziś ballady. Bo trudno znaleźć takie przykłady. Znaleźć człowieka, który bardziej od kobiety. Pokochał swoje stare, zielone skarpety.