Moja noga nie postanie. W kraju, w którym się podaje. Dzban herbaty, zamiast kawy. Nie pozwolę im drwić z żaby!

Kelner w tył wykonał zwrot. I wyszeptał. Oh, my God. Od zarania, jak świat światem. W Anglii pija się herbatę.

Słucham?! Krzyczy roztrzęsiona. Przynieś kawę mi, bo skonam. Nie herbata, ale kawa. Mnie na nogi zawsze stawia!

Żaba z dzbanka napój wlewa. Po czym krzyczy. Wielkie nieba! Co to jest?. Kelnera woła . Chciałam kawę, a nie zioła! Nie chcę świństwa tego pić! Na co kelner. It's your tea.

Zachwycona wyspą z rana. Prędko siada do śniadania. W restauracji hotelowej. Widząc z okna dom królowej.

Pojechała do Londynu. By odwiedzić swoich synów. Wykształconych hydraulików. I popatrzeć na Anglików.

Już sam zapach powoduje. Że się znacznie lepiej czuję. A że mam ciśnienie słabe. Pijam tylko mocną kawę.

Wypijając napój duszkiem. Z filiżanki z małym uszkiem. Żaba głośno rechotała. Kawa to rzecz doskonała!

Żaba siedząc na tapczanie. Piła kawę na śniadanie. Bo twierdziła, że nie może. Żyć bez kawy o tej porze.

Złota też wiem, nie pragniesz, bo to wszystko twoje. Cokolwiek na tym świecie ,człowiek mieni swoje.

Noc jest dobrą przyjaciółką, której możesz powierzyć swoje sekrety.

Każdy z nas powinien mieć swój wyimaginowany świat. W którym będzie przez moment szczęśliwy.