I tylko to kota pociesza. Że takich jak on - cała rzesza. A ludzie - jak dobrze to wiemy. Też mają podobne problemy.

Nasz kocur to znosi pogodnie. choć niezbyt na płocie wygodnie. Tu kłuje, tu sęk jakiś gniecie. Czy nie ma miejsc lepszych na świecie.

Tuż obok za szybę przy płocie. Marzenia wędrują dziś kocie. Tak blisko futerko ponętne. A okno niestety zamknięte.

Podano mu mleczko na spodku. ktoś szepnął. Masz, napij się, kotku. A kotek z pewnością odpowie, że teraz nie mleko mu w głowie.

Ach, gdyby tak móc wejść do środka. Gdzie śliczna przeciąga się kotka. Gdzie myje co trzeba i czesze. Ku swojej i jego uciesze.

On wie, że podglądać nieładnie. Że jak się wychyli, to spadnie. I chociaż na łapy kot spada. niedobrze jest spaść na sąsiada.

Wlazł kotek na płotek i siedzi. I patrzy, co robią sąsiedzi. Choć większa to byłaby gratka. Zobaczyć, co robi sąsiadka.

Rzecze więc do żmii słodko. Żmijo nie bądź ty idiotką. Zygzak to jest znak rodowy. Nie wymieniaj go na nowy.

Żmija chyba oszalała. Żaba w stawie pomyślała Zdjąć zygzaki, to dziwactwo. Śmiać się będzie całe ptactwo.

Zasyczała żmija w trawie. Swe zygzaki dziś poprawię. Wyprostuję, pomaluję. I jak nowe zamontuję.

Żmija długo myśli w trawie. Mych zygzaków nie poprawię. Trudno zmieniać znak rodowy. Jeśli ten jest całkiem nowy.

Oryginalny zygzak w modzie.I na lądzie i na wodzie. Musi nosić zygzak żmija. Bo ta moda nie przemija.