Szumiał las, śpiewał las. gubił złote liście. Świeciło się jasne słonko, chłodno, a złociście.

Najlepsze chwile to poranne przytulasy. Jakby mama z miesiąc córci nie widziała. Odwzajemnione uśmiechy, czułość, bliskość jaką sobie okazujemy każdego dnia. Uwielbiam czytać córce książeczki. Laura tak piękne słucha śmiejąc się przy tym, od ucha do ucha.

Powspominam jak to było. Taka kompletna zależność. Przez pierwsze trzy miesiące, to nie mogłam jej nawet na chwilę odłożyć do łóżeczka. Cały czas razem.

Miłość to hostia, którą trzeba przełamać we dwoje. I spożywać wspólnie w pocałunku.

Pocałunki różne mogą spełniać role. To wszystko zależy, w jakie trafią pole.

Całując po włosach tęsknoty malujesz. Osoba wrażliwa zrozumie, co czujesz.

Gdy ustami dotkniesz zapłakane oczy. To znak, że z płaczącym w żalu się jednoczysz.

Każde drżące usta pragną pocałunku. Bo w nim wypatrują miłości ratunku.

Nabrzmiałe, rozwarte, czerwone jak wiśnie, Pocałunek taki, nie wszystkim się ziścił.

Nie szczędź pocałunków. Wyraź to, co czujesz, Wiedz, że lekkomyślność, drogo nas kosztuje.

W życiu pocałunek może być orężem. Jeśli się w prawdziwą intencję zaprzęże.

Moje nastoletnie dziecko, pozwala mi się pocałować tylko w czółko. A o ciągłym przytulaniu mogę zapomnieć. Za to Wojtek ma tego w" nadmiarze".