Och komputerze! Ja tak w ciebie wierze! Myślę o tobie i w domu i na spacerze! Internet mój kochany, jest lepszy od katany i mojej piżamy. Gdy śpię to o tobie śnię!

Każdy błysk w jego oczach wywoływał u niej gęsią skórkę. Jego spojrzenie hipnotyzowało. A ton jego głosu był niczym ulubiona piosenka. Którą chciała nagrać na płytę i odtwarzać bez końca.

Nie martwić się jutrzejszym dniem. Przeszłości nie wspominać już. Liczy się chwila która trwa. I ta muzyka co w sercu gra.

Słowa w twych ustach brzmią, jak nuty ułożone w bukiet polnych kwiatów. Gama nastrojów pełna jest melancholii i zadumy.

Pędzi pociąg lasem, polem. Pod ogromnym parasolem. Zamiast kół kalosze ma. Za oknami deszcz mu gra.

Pod moją parasolkę schronić się chciej. Od deszczu cię osłonię, ramieniem otulę. Słów ciepłych kilka powiem.

Marian słyszałem, że nauczyłeś swoją żonę grać w pokera?. No! To był super pomysł. Wczoraj wygrałem od niej połowę swojej pensji.

W słońcu co nie zachodzi. W trawie która nie więdnie. W lśniących oczach jeziora. Spotykam ciebie i nie potrafię o tobie nie myśleć.

Kocham ciebie bardzo przez wszystkie dni w roku. Więc w dzień walentynek daj mi święty spokój.

Niech święty Walenty otworzy twe serce. I spójrz, on kocha cię wielce. Choć jako poeta jest nieco niezdarny. Lecz jako przyjaciel - szczery i ofiarny!

Gwiazdy nauczyły mnie marzyć. Deszcz nauczył mnie szlochać. A ty walentynko nauczyłaś mnie kochać.

Tu twój walentynek. Przypominam ci, na wypadek gdybyś zapomniała. Że za mną szalejesz. Świata poza mną nie widzisz. I spać przeze mnie nie możesz.