Oglądaj wschody i zachody słońca, gwiazdy nocą i kształty chmur na niebie. Obserwuj do końca spadający na ziemię liść, człowieka który idzie ulicą, ptaka lecącego po niebie.

Zwracaj uwagę na znaki. Na ptaka lecącego po niebie. Na rozmowę staruszek na targowisku. na ciarki biegnące po ciele. Na uśmiech dziewczyny. Na szmer spadającego liścia, na chmury. A potem dziękuj za każdy znak.

Czerwone liście na deszczu mokną. Marzeń złocistych nie mogę dotknąć. Powrócą może w wiosny rozkwicie. Szkoda ich teraz, lecz takie jest życie.

Kolorowe liście. W naszym parku na jesieni, od kolorów aż się mieni. Gubią liście lipy, klony. Tu liść żółty, tam czerwony. Lekki wietrzyk dmucha wieje, miecie liście przez aleje. Co tam niesiesz powiedz Marku?. Kolorowe liście z parku.

Listeczki. Posypały się listeczki dookoła. To już jesień te listeczki, z wiatrem woła. Opadnijcie moje złote i czerwone. Jestem jesień, przyszłam tutaj w waszą stronę. Lecą listki, lecą z klonu i z kasztana. Będą z listków bukieciki złote dla nas.

Piękno to coś co tworzymy sami. Myślą, gestem i marzeniami. To coś co kochasz i chcesz żyć dla tej chwili. To kwiat co rozkwita, by życie umilić. Jest to świat oparty piękna marzeniami. To światło co pada słońca promykami.

Będziesz miała imię, jak wiosenna róża. Będziesz miała miłość, jak jesienna burza!

Gałęzie bzu nam pachnieć będą. Przed nami będzie gaj lipowy. A drobne płatki jego kwiatu. Będą się sypać nam na głowy.

Każdy nowy dzień jest kwiatem, który zakwita w naszych rękach. Adam Mickiewicz

Gdy przebiśniegi w kolorze siłą. Śmieją się zimie. Twe się skończyło.

Wiosna jest przepiękna, wszystko się odradza i rozkwita.

Rankiem co jeszcze ma marzenia te, które w sny się przemienia. Ślę tobie marzeń piękny bukiet cały, by serdeczny uśmiech dały. I sercem ci je wręczę, jak kwiatów naręcze.