Zrozum ty niedowiarku, co tak ciągle gderasz. To cud żeś się urodził. Łaska, że umierasz.

Jak echo z wiatrem się ścigać. Być niewidoczną pośród traw. I cieplutko się uśmiechać. I słuchać rechocących żab.

A ja przychodzę do ciebie z wiosennym uśmiechem na twarzy. Życzyć ci wspaniałego dnia.

Jak cudownie poznawać świat. Witać z uśmiechem na twarzy. Móc zamienić się w piękny kwiat. Mieć to co serce zamarzy.

Bycie drogim twojemu sercu nie musi wiązać się, z drogim prezentem!

By prezenty ucieszyły każde smutne oczy. By spokojna przerwa ukoiła złość.

Tych najpiękniejszych prezentów nie da się kupić za żadne pieniądze. Nie wszyscy to jednak rozumieją.

To "obecność", to przebywanie z ludźmi których kochamy, lubimy, jest najpiękniejszym prezentem.

W konika polnego zmienić. By jak on skakać po trawie. Móc na skrzypeczkach pięknie grać. I być szczęśliwą na jawie. Anna Polachowska

Każdy zmierzch moczył deszcz, płakał, drżał na szybkach. I tak ładnie mówił tatuś. Jesień gra na skrzypkach. Józef Czechowicz

Szczebiot dzieci przeszkadzał Strzemboszowi, w głośnych ćwiczeniach gry na skrzypcach.

A gdy nikt z nas nie ma już ochoty na zabawę, czy wycieczkę po naszym mieszkaniu, to lubimy tak sobie posiedzieć i pomilczeć razem. Oglądać zdjęcia, czy posłuchać muzyki, słuchowiska.