Nie odkładajmy ludzi na później. Życia też nie odkładajmy. Trzeba kochać teraz, teraz żyć. Trzeba mówić o uczuciach. Być blisko.

Gdybym wiedział, że to ostatnie minuty, w których cię widzę, powiedziałbym "kocham cię". I głupio nie przyjąłbym za pewnik, że już to wiesz.

Zawsze jest jutro. Życie daje nam kolejną szansę, aby zrobić to dobrze. Ale gdybym się mylił i dzisiaj byłoby wszystkim co nam zostało. Chciałbym powiedzieć, jak bardzo cię kocham.

Życie jest jedno. Powtórki nie będzie. Każdy dzień coś nowego wnosi. Tyle ciekawych rzeczy, tyle sytuacji.

Nie żyje się, nie kocha i nie umiera na próbę.

I ślubuję ci miłość, wierność i uczciwość małżeńską. Oraz, że cię nie opuszczę aż do śmierci.

Nie odkładaj mnie na później. Bo później to już może być, za późno.

Nie zostawiaj tych słów na później, ani tego spotkania. Ponieważ później, może zabraknąć czasu. Ponieważ później życie się kończy. Ponieważ później na wszystko, może być już za późno.

Młodości Bóg folguje, błędy starych karze zaraz, bo mieli czas nauczyć się.

Zastygam w oczekiwaniu, bojąc się, że mnie pocałuje, martwiąc się, że tego nie zrobi.

Nic nie równa się przytulaniu ukochanych osób. Przytulanie to siła. Już niedługo znowu się przytulimy.

Przytulanie zwiększa odporność i ludzie są szczęśliwsi. To dlatego teraz jest tyle złych emocji w ludziach. Bo już prawie w ogóle się nie dotykają.