Uwielbiam góry i kocham spędzać czas nad górskim stawem! Tam zapominam o problemach i spędzam czas z dala od miejskiego zgiełku!

Niżej deszcz, wyżej śnieg - pogoda nie skłania to wyjścia w góry.

"Jesienią góry są najszczersze Żurawim kluczem otwierają drzwi Jesienią smutne pisze wiersze Smutne piosenki śpiewam Ci..."

Serce się wyrywa! W góry

Myśl moja już nie spocznie w boju, Nie uśnie miecz w uścisku rąk, Póki nie stanie Jeruzalem W Anglii zielonej, kraju łąk.

Czas gmatwał im rachunki, jak to bywa u starych, dla których cała przeszłość nie jest zwężającą się drogą, lecz ogromną, nie tkniętą właściwie przez żadną zimę łąką, od której dzieli ich tylko przesmyk ostatniego dziesięciolecia.

Dlaczego właściwie należy klękać do modlitwy? Gdybym ja szczerze pragnęła się pomodlić, wiem, co bym uczyniła. Poszłabym sama (…) na wielką, piękną łąkę albo (…) do dużego, ciemnego lasu i patrzałabym na obłoki (…), w (…) bezgraniczne niebiosa. Wtedy po prostu odczuwałabym modlitwę…

Wszystkie łąki i pastwiska, wszystkie góry i pagórki są aptekami.

Nad błękitną moją Narwią Najpiękniej się łąki barwią, Najmiłośniej szumią drzewa I najmilej słowik śpiewa.

Czyja kosa pierwsza, tego łąka szersza.

Dziś o świcie łąka była taka piękna Płakała, była pełna rosy Jej suknia z rumianków była pomięta Wiatr czochrał jej trawiaste włosy.

Już tej łąki pośród drzew Nie znajdę tu. Już nie wróci ptaków śpiew Wśród białych chmur. Choćbym szukał cały dzień, Czekał całą noc.