Gdy Halina łąki zrosi, rolnik z wody siano kosi.

Jeno wyjmij mi z tych oczu szkło bolesne – obraz dni, które czaszki białe toczy przez płonące łąki krwi.

Mchy mówiły: „Ach, cóż za złocistość? Chyba będzie jaka uroczystość”. Dzięcioł z dębem rozmawiał znacząco, że się cudo zdarzyło na łące.

Moja mamusia na łące pokazała wielką klasę i wobec awantury, jaką nam urządziła, utopienie się w bagnie mogło stanowić samą przyjemność.

Nie jestem może człowiekiem wrażliwym, ale jakoś wolę zapach lasu i łąki od smrodu rozkładających się ciał.

Jest w rzece trawa snu i w łące rzeczny sen Po dnie biegnie co tchu w łące kwitnie jak len O nim już wszystko wie pławiony w rzece koń odcięte ręce dwie włożona w ranę dłoń.

To bardzo wdzięczne rośliny.

Chwasty to też kwiaty, jeśli je bliżej poznasz.

Jesień w czerwieni cóż za piękny widok Aby podziwiać kwiat, który rozkwita wysoko musimy wznieśc się ponad poziom gruntu, na którym rośnie.

Każdy kwiat ma swój kształt, każdy wiek ma inne potrzeby.

By co dzień uśmiechał się do Ciebie z kwiatami świat cały. By nigdy nie było porannej pobudki I wiatr rozwiewał Twe smutki.

Uwielbiam te typowo wiejskie piekne kwiaty.