Moja ukochana mama. Zapracowana już od rana. Jak ta złota pszczoła w ulu. Mimo zmęczenia i bólu. Twoja praca i twój trud. Jest wszak słodka jako miód. A ty sama piękna tak. Masz wręcz aż miodowy blask.

A wtedy matka. Obejmie cię czule. I z radości. Uściska wycałuje. A gdy rozstania będzie pora. Ona usiądzie skromniutko. I ze łzami w oczach. Znów zatęskni cichutko.

Kto matki nie szanuje. Na jej miłość nie zasługuje. A ona ją daje bez wytchnienia. I żalu o nic do ciebie nie ma. Matka wciąż czeka. Tęskni i kocha. Aż odwiedzić ją. Najdzie cię ochota.

Matka to miłość bez granic. Ona zawsze kocha cię za nic. Matka to bólu ukojenie. To ciepłe słoneczne promienie. Matka to kwieciem. Pachnący maj. To rwący potok. I szumiący wiosną gaj.

Matka to zapach chleba. Matka to wrota do nieba. Matka miłością tryska. To ciepło domowego ogniska. Matka to domu ostoja. To miłość twoja i moja. Matka do domu wrota. Matka to ból i tęsknota.

Myśl o matce sprawia. W sercu drgnienie. Matka to najmilsze. Dzieciństwa wspomnienie. Matka najczulsza. Jest w świecie. To zielona łąka. I pachnące kwiecie.

Choć́ serduszko moje małe. Tobie dziś́ oddaje całe. Byś́ na zawsze pamiętała. I podziękę̨ moją znała. Za to wszystko coś́ zrobiła. Za to żeś mnie urodziła. I że byłaś́ mą ostoją. Za to żeś jest matką moją. Ślę życzenia, a nie kwiatki. Oraz miłość na Dzień́ Matki.

Życie to szalona podróż. Najważniejsze żeby umieć cieszyć się przejażdżką.

Poświęcasz coraz więcej czasu na inne rzeczy.

Przyszłość nie ma już dla ciebie znaczenia.

Zaczynasz interesować się innymi ludźmi.

Nie możesz już rozmawiać na spokojnie.