Każdy z nas jest inny i piękny na swój sposób.

Najważniejsze by widzieć w kimś, to coś czego inni nie widzą.

Stajesz się polem do ćwiczeń manipulacji.

Aby wszystkie fajne dni w żółwim tempie upływały. By co dzień uśmiechał się do ciebie świat cały. By nigdy nie było porannej pobudki i wiał wiatr co rozwiewa smutki.

Bo przecież w każdym z nas, w każdej dorosłej osobie. Zarówno we mnie, jak i w tobie. Cząstka dziecka nadal tkwi. Więc bawmy się dziś jak dzieci. I otwórzmy zabawie drzwi.

W tym dniu każdy z nas, chciałby znów się dzieckiem stać, choć na krótki czas.

Raz w roku jest taki dzień, kiedy wspomnienie dzieciństwa powraca do nas jak cień.

Na głowie kapelusz, a z głowy rozumu ani rusz.

Wszystko jakby podobne, ale czas mija. Nawet ta ławka już nie jest tak samo wygodna bez ciebie.

Chciałabym aby obok mojego grobu stała ławka. Tylko jest jeden problem, nie wiem kto będzie na niej siadał.

Czy lepiej kiedy jest król, czy kiedy go nie ma?.

Faktycznie niezwykłe, piękny.