"Śnieżek padał dziś od rana. Ulepimy więc bałwana. Taki gościu w śnieżnej czapie. Po podwórku naszym człapie. Nosek ma piękny marchewkowy. A uśmiech ciepły - węgielkowy. Tańczą dzieci wokół bałwana. One już lubią śnieżnego pana. A on tak o przyjaźni marzy. Lecz jemu się ona chyba nie zdarzy".

Ulepiły sobie dzieci ze śniegu bałwana. Gdy ich mama na podwórze wypuściła z rana. Nos i oczy dały z węgla, a ręce z patyków. Toż to śmiechów na podwórzu, radosnych okrzyków!

Przyszła zima do bałwana. Jak się mamy proszę pana. Czy nie zimno panu może?. Chyba coś na pana włożę. Ciepły szalik i kożuszek. Abyś nie odmroził uszek!

Nie uciekaj w alkohol.

Wróciłam do domu i płakałam, nie mogłam się w ogóle uspokoić. Tak bardzo zachciało mi się żyć, i to żyć normalnie.

Każdy z nas sprawia cierpienie, kiedy się rodzi, i cierpi, kiedy umiera.

Kiedy się czegoś pragnie, wtedy cały wszechświat sprzysięga się, byśmy mogli spełnić nasze marzenie.

Obecność drugiej osoby tej, która kochamy jest najcenniejszym prezentem.

Wszystkiego co piękne dzisiaj, jutro i w każdej chwili!

Radosnego świętowania wam życzę.

Pieniądze ,prezenty to nie wszystko. Liczy się człowiek, szacunek, pomoc innym i wspólne zrozumienie.

Bo cała magia ukrywa się w tym, co niepozorne, niewidzialne, niedotykalne, w tym, co rodzi się prosto z serca dla serca.