Już słychać kolędy. Już pachnie świętami. Syn boży się rodzi. By zamieszkać z nami. W betlejemskiej grocie. W żłóbeczku na sianie. I w każdym kościele. Jest jego mieszkanie!

Ty, któryś jest miłością. I sercem tego świata. Zagarnij serca nasze. I w imię swoje zbrataj. Niechaj zamilkną swary. Zawiści, ludzkie złości. Noc święta, wigilijna. Dzielmy chlebem miłości.

Oto już cud się spełnia. Już biją w niebo dzwony. O witajże nam, Jezu. W Betlejem narodzony. Rozwarły się niebiosa. Już kolęd płyną dźwięki. O witajże nam, witaj. Jezuniu malusieńki.

A gdy zabłyśnie gwiazda. W błękitnej dalekości. Będziemy z sobą dzielić. Opłatek – chleb miłości. A łamiąc okruch biały, Wśród nocy świętej ciszy, Niechaj się serca nasze. Jak dzwony rozkołyszą.

Hej, niech żyje choinka! Cukierki i jabłuszka. Niech kochanej dziecinie złożą dzieci serduszka.

Nasz maleńki Pan Jezus. Gdy się ze snu obudzi. Uśmiechnie się serdecznie. Do wszystkich na świecie ludzi.

A w kościele stajenka. Pastuszkowie i granie. Aby było przyjemnie. Spać dzieciątku na sianie.

Wieczór cichy, grudniowy. Wszystkie dzieci się cieszą. Gdy się Chrystus narodzi. do kościoła pospieszą.

Zapachniała choinka, na niej błyszczą gwiazdeczki, leży biały opłatek, jak Pan Jezus w żłobeczku.

Maleńka miłość zbawi świat. Maleńką miłość chronimy z lękiem. Dziś ziemia drży i niebo drży. Od tej miłości maleńkiej.

Porzućmy zło przestańmy złem się bawić. I czystą łzą spróbujmy serce zbawić. Już nadszedł czas już dziecię się zrodziło. A razem z nim, maleńka przyszła miłość.

Maleńka miłość w żłobie śpi. Maleńka miłość przy Matce Świętej. Dziś cała ziemia i niebo lśni. Dla tej miłości maleńkiej.