Do naszych serc, do wszystkich serc uśpionych. Dziś zabrzmiał dzwon, już człowiek obudzony. Bo nadszedł czas i dziecię się zrodziło. A razem z nim, maleńka przyszła miłość.

Pozszywasz je znowu, miłości nitkami. I wiarę umocnisz, co słabnie czasami. Podarek ci niosę, ukochany Boże. W stajence na sianku, mą miłość położę. Lulajże Jezuniu, jeszcze ci zanucę. I mocna, szczęśliwa, do domu powrócę. Olga Zug

Dziecino maleńka, co leżysz w stajence. Znów do ciebie biegnę, by pocieszyć serce. Zbolałe, rozdarte, troskami szarpane. Ty mi je uleczysz, dzieciątko kochane!

A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo pańskie powiedziane przez proroka: «Oto Dziewica pocznie i porodzi syna, któremu nadadzą imię Emmanuel», to znaczy Bóg z nami. Mt 1, 22

Cicha noc, święta noc. Jakiż w tobie dzisiaj czas. W Betlejem dziecina święta. Wznosi w górę swe rączęta. Błogosławi nam.

Niech nowo narodzony PAN i KRÓL błogosławi!

Ile dziecinnej, niewinnej radości mają w sobie święta!

Gdy jesteśmy dziećmi, nie możemy się ich doczekać.

Spójrz na swoje dziecko i spróbuj sobie z całych sił przypomnieć, jak to jest być dzieckiem przed świętami.

Zapalam na świątecznym drzewku światełka. Z radością dziecka patrzę jak się cała rozświetla.

Czekając, kiedy wzejdzie wigilijna gwiazda. Do wpół zmarzniętej szyby przywarł chłopiec mały. Patrzył - zimowe ptaki wracały do gniazda. Jakby tego wieczoru też świętować chciały.

Życzę wam właściwej perspektywy i ludzi dookoła, którzy taką perspektywę pomogą wam dostrzec.