Co roku przed świętami słyszymy te same pytania: “Czy Mikołaj naprawdę istnieje?”. “Gdzie mieszka?”. “Ile ma lat?”. Jak więc rozmawiać z dzieckiem o Mikołaju?. Czy mówić mu, że istnieje, czy nie?.

Jeździ on saniami z reniferami i w Mikołajkową, oraz wigilijną noc rozwozi prezenty dzieciom.

Wigilia i święta, z choinką, to wyjątkowy czas. Na stołach jest miejsce na specjalne potrawy, smaki i aromaty.

Nie skupiajmy się tak bardzo na tym, by wszystkie potrawy smakowały doskonale, wystrój domu zwalał z nóg a choinka była zasypana drogimi prezentami. To nie o to w tym chodzi.

Stoi bałwan w kapeluszu. Nic nie słyszy, nie ma uszu. Ślepki z węgla, patrzą krzywo. Krzyś ulepił takie dziwo.

Niech za gestem obdarowania prezentami, idzie czas spędzony razem, zainteresowanie i wspólna zabawa.

Rozmawiając z dzieckiem o Mikołaju, nie powinniśmy skupiać się na tym, aby wmówić dziecku, że Święty Mikołaj to konkretna osoba, która jedynie przynosi wymarzone prezenty.

Prezenty - na nie czekają wszystkie dzieci! A kto je przynosi?. Oczywiście Święty Mikołaj! Tylko, co jeśli maluch nagle oznajmia, że pan z wielkim brzuchem, siwą brodą i workiem upominków nie istnieje?.

W błękitnej bombce motyl, z takimi lśniącymi skrzydłami. Walca tak pięknie tańczy, w baletkach cienkimi nóżkami. W żółtej bombce się schował, mały pluszowy miś, ciepłe, złote słoneczko, tak pięknie świeci dziś.

W zielonej bombce choinki, wspomnienie łąki zielonej. O! Widzę jak skacze, tak śmiesznie polny konik!

Żona Kowalskiego. Chce mieć futro nowe. Mnie tylko dopomóż. By mieć oczy zdrowe.

Kowalski śle prośby. O samochód nowy. Ja cię tylko proszę. O kręgosłup zdrowy.