Pośród kwiatów i świateł, i dźwięków na balu On spotkał ją po długich latach niewidzenia, A ona bez wyrzutu, bez skargi, bez żalu Podała mu dłoń swoją zimną jak z kamienia.

Bóg prowadzi z człowiekiem niekończący się dialog za pośrednictwem drzew, kamieni, traw i kwiatów, snów i przypadkowo spotkanych ludzi.

Najnieszczęśliwsze życie nawet ma swe godziny słońca i wśród piasku i kamieni swe ubożuchne kwiatki szczęścia.

Kamieni z nieba spada bardzo mało (co skądinąd powinno nas cieszyć) i szansa znalezienia meteorytu jest chyba jeszcze mniejsza niż szansa wysokiej wygranej na loterii.

Tym kamieniom nic nie dolega, to po prostu wszechświat się zepsuł.

Kamień sprzed nogi złodziejowi odejm Żeby nie upadł idąc w ciemnej nocy.

– Nie mogę się doczekać, aż narysujesz coś bardziej skomplikowanego, na przykład Most Świętokrzyski w Warszawie i albo homara. Pewnie przyślesz mi śpiewający telegram.

Pamięci moja, statku piękny Czy nie dość było żeglowania Po morzu gorzkim i dalekim Czy nie za wiele wędrowania Od brzasku aż po noc udręki.

Alkohol jest mostem – ale nie drogą.

Alkohol płynie w żyłach tak jak rzeka w korycie.

Wyobraź sobie: morze, piasek, lekka bryza rozwiewa ci włosy... Wyobraź sobie?.

Kapitan na swoim statku jest pierwszym po Bogu, bo nie wolno mu zabrać na statek żony.