Lubię, gdy drzewa, a zwłaszcza choiny są pokryte śnieżnym puchem, ale mimo tego uroku zdecydowanie wolę przebywać w lesie wiosną i latem.

Las zimą to dla mnie źródło ciszy i spokoju. Miejsce, gdzie można się zresetować, ale też dać mały wycisk zastanym od siedzenia mięśniom. Wybierzcie się do niego w wolnym czasie i spróbujcie spojrzeć na niego oczami dziecka.

Odnoszę wrażenie, że jedyny dźwięk jaki słyszę, to skrzypienie śniegu pod nogami. Nie ma owadów, ucichły ptaki, nie słychać szelestu liści na wietrze. Prawdziwa cisza to właśnie drzewa zimową porą.

Zimowy krajobraz lasu urozmaicają choinki przyprószone śniegiem. Świerki, sosny i jodły wyglądają i pachną nadal tak samo i zawsze mnie fascynowało, dlaczego nie zmieniają się jak reszta drzew.

Gdy zniknie tysiąc dwieście metrów kwadratowych powierzchni listowia, wówczas biała okrywa może zalec wyłącznie na gałęziach, a to znaczy, że większość przeleci na ziemię.

Każda zima, którą drzewa przetrwały, dowodzi, że wysiłek corocznej produkcji listowia jest rozsądną rzeczą (...)

Lubię patrzeć jak śnieg oblepia nagie gałęzie drzew, nadając krajobrazowi bajkowej scenerii. Tylko jak radzą sobie ze śniegiem drzewa?.

Drzewa wyglądają wtedy posępnie, a ja tylko czekam aż choć trochę poprószy na nie śnieg.

W górach jest cicho i spokojnie. Tak jakby wszystko zapadło w zimowy sen i zacznie się budzić dopiero w marcu.

„Jeśli kłopoty nie są postrzegane jako kłopoty, to nie ma kłopotów. A zima nie jest problemem”.

Drzewa jak baleriny Wszyscy ustawili się w kolejce Nosząc swój biały strój.

A las? - co może być piękniejszego! A cisza brzmi jak piosenka... Las oczarowany zimą Pokryty śniegiem. Na drzewach są białe puchowe łóżka,