Ten, kto boi się przegrać, już przegrał.

W końcu liście nie rosną na drzewach.

To miejsce przypomniało mi, że przyroda nie jest nam ani wrogiem, ani przyjacielem. O tym czy przetrwamy decydują tylko nasze umiejętności i determinacja by wrócić do domu.

Marzec. Wracamy z parku. Wreszcie przeszła zima. Spod stopniałego śniegu wyjrzały murawy. Drzewa nagie, lecz pierwsze kiełkują już trawy, Choć na stawie zielony, cienki lód się trzyma.

Człowiek jest najbardziej nieudanym zwierzęciem w przyrodzie.

Ponieważ ciągle są nowe dzieci, więc ciągle są nowe wróżki. Mieszkają w gniazdach na szczytach drzew.

Fioletowe są chłopcami, białe dziewczynkami, a niebieskie to są po prostu takie głuptaski, które nie są pewne, czym są.

Nie wyśmiewaj małego ziarenka – pewnego dnia będzie ono drzewem palmowym.

My, ludzie, jesteśmy jak liście drzew.

Ten kto widział wielką wierzbę brzmiącą i kwitnącą spotkał się z podniosłością wiosennego słońca i korony drzewa.

Poprzez umiłowanie przyrody prowadzi droga do umiłowania wszystkiego co biedne, nędzne, słabe, krzywdzone, (...) a zatem do czystego zrozumienia idei Chrystusowej.

Wygnawszy zaś człowieka, Bóg postawił przed ogrodem Eden cherubów i połyskujące ostrze miecza, aby strzec drogi do drzewa życia.