Starość we wszystko wierzy. Wiek średni we wszystko wątpi. Młodość wszystko wie.

Starość urzeczywistnia marzenia młodości; widzimy to na przykładzie Swifta: w młodości budował dom dla wariatów, na starość sam tam poszedł.

Tysiąc lat mojego mrozu, oddałbym za jeden dzień pańskiej starości.

Tragedia późnego wieku polega nie na tym, że się jest starym, ale na tym, że się jest wciąż młodym.

Nikt nie powinien zostawać sam na starość, ale to nieuniknione. Co pan zrobi? - To samo co wszyscy starzy ludzie: usiądę i będę deliberował nad tym, co by było, gdybym zrobił wszystko inaczej. Starość jest wodą na młyn łatwowierności. Kiedy śmierć stuka do drzwi, sceptycyzm wyskakuje przez okno.

Dramatem życia jest to, że starzejemy się zbyt szybko, a mądrzejemy zbyt późno.

Zdobądź w młodości twej to, co wynagrodzi szkodę twej starości.

Wspomnienia są podporą starości.

Wrażliwość na osoby starsze jest istotną cechą cywilizacji. Cywilizacja będzie się rozwijała, jeśli potrafi szanować rozsądek, mądrość osób starszych.

Widzę, że się starzeję: nieomylną oznaką jest fakt, że nie interesują nie ani nie zaskakują nowości, może dlatego, że – jak stwierdzam – nie ma w nich nic specjalnie nowego, że są to zawsze te same, skromne wariacje.

Wielu chce żyć i nie starzeć się, a w rzeczywistości starzeją się i nie żyją.

Kto trzęsie drzewem prawdy, temu padają na głowę obelgi i nienawiść.