A ja jestem malutka Błękitna niezabudka. Zerwali mnie z nad potoczka Mówiąc, że mam żabie oczka. Upraszam bardzo skromnie Nie zapomnijcież o mnie! Niezapominajka .

A rogi taty wiszą nad czyimś kominkiem…

W domu jestem a bezdomnie — Na bezdrożu idąc drogą. Wiem, że nikt nie przyjdzie do mnie, I ja nie mam iść do kogo.

Jestem wdzięczna i dziękuję losowi za postawienie ich na mojej drodze.

Nie mamy możliwości robić tego, co byśmy chcieli. Robimy więc to, co możemy. Tyczy to nie tylko jednostki, tak samo jest ze społeczeństwem. A i Bogu nie powiodło się stworzyć tego świata takim, jakim pragnął.

Nic nie mam, Zdmuchnęła mnie ta jesień całkiem.

Mam obie ręce, maturę i chęć, Będę pracował na wyspie lat pięć, A może dłużej – do końca mych lat - Zapobiegliwy, ruchliwy jak skrzat.

Otrzymałam to imię na cześć mamy mojego taty. Babcia to prawdziwy wulkan pomysłowości i energii.

W naszym klimacie człowiek musi się męczyć, i na dodatek lato się skraca coraz bardziej i ustępuje miejsca zimie. Jak z takim klimatem wejdziemy do Europy? Nie mam bladego pojęcia, kto się na to zgodzi.

Jak mam zdobywać szczyty, skoro potykam się o dwa kamyki.

Jestem zdeterminowana i daje mi to poczucie wolności. Uwolniona od wszystkiego, co nie jest Górą i mną, wolna od strachu i obaw - bo nie mam już wyboru.

Jeśli Mnie tu jutro nie będzie, nie mów, jakim byłam wspaniałym człowiekiem, nie płacz, nie cierp...