I nazwał nos słonia Jak do trąbienia Instrument blaszany Zwykliśmy nazywać. I ma słoń naprawdę Na co się zżymać, Bo kto to widział Powiedzcie proszę, Aby wygrywać Na własnym nosie?.

I z przodu jeszcze, Tak to wygląda, Dynda słoniowi Coś jakby trąba. I z nią właśnie kłopot Słoń ma niemały, Bo każdy chciałby, By słonie nań grały. I tutaj pomylił Ktoś bardzo znaczenia,I nazwał nos słonia.

Ogromne uszy Jak wielkie liście,Najtwardsza skóra , Cielsko zwaliste. Wielgachna głowa,Kły białe, długie, Bębnią o ziemię Nożyska grube. I dla kontrastu,Cieniutki ogonek, Którym merdają Dla żartu słonie.

Władza, jaką mają nad nami ukochane osoby, jest prawie zawsze większa niż władza, jaką mamy sami nad sobą.

Są takie chwile i godziny, gdy w sercu mam tylko wściekłość i rozpacz ślepego człowieka.

Najświętsze Serce Jezusa mego, pod Twą opieką nic się nie trwożę. Ty mnie ochraniasz od złego, Najświętsze Serce Boże.

Nienawidzę Mamy. Nienawidzę Taty. Tata nienawidzi Mamy. Mama nienawidzi Taty. To właśnie sprawia, że chcesz być tak smutnym.

Doskonale się tutaj czuję. Warszawa jest jak najbardziej przyjazna, jeśli znajdzie się w niej swoje miejsce. Mam sprawdzonych przyjaciół w Warszawie.

Tata powiedział, że w sobotę pojedziemy do miasta się ukulturalnić. Bardzo mi się to podoba, bo okropnie lubię się ukulturalniać.

Tata obiecał, że zawiezie nas do Warszawy. Mamy pójść do muzeum, a przy okazji przespacerować się po centrum.

Bardzo lubię spacerować po mieście, bo często wtedy widzimy jakieś lody i przeważnie udaje mi się namówić tatę, żeby nam je kupił.

Chcę też dużo mówić o krakowskim Rynku, w którym jestem zakochana. Nie będę w tym obiektywna, bo mam polskie korzenie.