Burza ucichła. Niebo nadal czerwone , cicho płakało wśród ludzi ,samotne swojego szczęścia szukało .

„Gdy pochmurne niebo się zbierze nade mną i przepełni mój widok błękitnymi kroplami deszczu, wiem, że ono przeminie.

Popatrz, dzień ma takie smutne oczy gdy przychodzi noc by zabrać słońce i niebo takie pochmurne.

Dziś jesteśmy, jutro nas nie ma,A przecież niebo nigdy się nie zmienia.Raz błękitne, raz pochmurne, Okrywa nasze życie, czasem obskurne.

...A wystarczy chociażby jeden uśmiech, aby rozpromienić najbardziej pochmurne niebo...

Została mi muzyka, parę tandetnych wierszy, pochmurne niebo i Ty w marzeniach.

Może ja jestem czerwonym liściem dzikiego wina, który jesienny strąca wiatr? Może polną przepiórką, w czasie ochronnym postrzeloną w locie?.

“Dano ci życie, które jest tylko opowieścią. Ale to już twoja sprawa, jak ty ją opowiesz i czy umrzesz pełen dni.”

“Nic, co ludzkie, nie jest wolne od trosk.”

“Wierzę, że człowiek może się odrodzić do prawdziwego i godnego życia w każdym momencie swojej egzystencji.”

“Trzeba być pełnym wyrozumiałości dla człowieka, jeśli się zważy, jak dawno został stworzony.”

“Najlepszym dowodem prawdziwej wielkości człowieka jest przeświadczenie o własnej małości.”