Związek jest jak drzewo.A nie ścina się drzewa, z powodu złamanej gałęzi.

„Jako dzieci szliśmy do lasu polować by uśpić noc strzelając do gwiazd. Teraz każdy obcy zdaje się wilkiem, każda nieznana nam twarz. Gdyby serce mogło być białe jak śnieg.

Jak człowiek się czegoś boi, to go nienawidzi, ale nie może przestać o nim myśleć.

Wielkie charaktery, jak latarnie morskie, świecą daleko w ciemności.

Koty nigdy nie uznają żadnej winy, kot po prostu z miejsca przechodzi do kolejnej aktywności. „Co się stało? Chrzanić to, ja jestem kotem. Coś się zbiło? Pytaj psa”.

Jest jeszcze jedna cecha kotów, którą podziwiam. Koty nie uznają żadnej winy. Kiedy pies rozwali lampę, wiesz to – wystarczy spojrzeć na psa.

Na wystawie za szybą ma wszelki świat czarów: Zwierzyniec żywych zwierząt, wiecznie mówiących zegarów.

Czas nadszedł, zegar mówi, że czas wciąż nadchodzi, Zatrzymuję się tutaj, na pustyni życia; Połowa drogi. W mej dłoni godzina, Serce jest rupieciarnią.

Wrzucił do morza wszystkie zegary, nie myśląc nawet o tym, że pozbywa się cennego czasu, przekreślał czas, by pozwolić sobie na wyprawę przeciwko czasowi.

– Dopóki zegar przez niego nakręcony nie stanie, dopóki wino przez nią nastawione nie dokończy fermentacji, dopóki plon, jaki zasiał, nie zostanie zebrany.

Zegar mojej duszy pospieszył się i wydzwania wichrem listopadowym żałobne pieśni, targa gałęźmi obnażonych drzew, szumi liśćmi – to moje zwiędłe pragnienia.

Jestem śmiercią dżentelmenem, ubraną w jedwabie i koronki, nadchodzącą po cichu, by nagle zgasić świece. Naroślą rakową w samym sercu róży.