Jestem jak człowiek porzucony na bankiecie wśród zagasłych lamp i uwiędłych kwiatów.

We świetle księżycowym to świecą, to giną, Aż wreszcie nad Italią swe skrzydła rozchwiały I teraz sypią kwiaty ze wszystkich pól chwały Na groby i na Nike spod Monte Cassino.

I to, co nazywaliśmy kochaniem się, znaczyło może, że stałem przed Tobą z żółtym kwiatem w ręce, Ty zaś przytrzymywałaś dwie zielone świece, a wiatr wiał nam w twarze deszcz wyrzeczeń, pożegnań i biletów metra.

Czyż nie piękniejsze kwiaty na łące Niźli bukiety w kościołach? Czyż nam nie milsze słońce gorące Niźli żar świec na cokołach?.

Lepiej tysiąc razy ostrożny niż raz martwy.

Jeśli mówisz prawdę, nie musisz niczego pamiętać. Ilekroć znajdziesz się po stronie większości, nadszedł czas, aby zatrzymać się i zastanowić.

Lęk przed śmiercią wynika ze strachu przed życiem. Człowiek żyjący w pełni gotów jest umrzeć w każdej chwili.

Generalnie człowiek ma dwa powody, by coś zrobić. Jeden, który brzmi dobrze, a drugi, który jest prawdziwy.

Ludzie na wojnie są niczym, jeden człowiek jest wszystkim.

Nigdy nie wiesz, jak silny jesteś, dopóki bycie silnym nie stanie się twoim jedynym wyborem.

W walce rodzi się siła. Nawet ból może być znakomitym nauczycielem.

Nie gardź sobą, że przegrałeś bitwę. Trzeba znacznej siły, by zapędzić się aż tam, gdzie się bitwy przegrywa.