Niestety są tacy,którzy tkwią w mylnym przeświadczeniu,że samotna kobieta to zdesperowana kobieta-nic bardziej mylnego.

Ludzie nie potrafią latać, bo nie wierzą, że potrafią. Gdyby nie pokazano im, że mogą pływać, do dziś wszyscy by się topili po wrzuceniu do wody.

Kocham Cię jak wodę morską - lecz nie umiem pływać.

Wszystko budzi się na nowo, kwiatki wyrastają z ziemi, zupełnie wyspane i wypoczęte, drzewa rodzą nowe liście, zielona trawa pojawia się jakby znikąd, i ten cudowny śpiew ptaszków, które rozgrzewają swój głosik: ćwir, ćwir, ćwir.

Kora bez drzewa próchnieje, drzewo bez kory marznie - tak i ja, wyzuty z "teraz" - czuję się podle.

Nigdy nie chciałem znać przyszłości, zrosłem się z przeszłością, jak drzewo z korą.

I ten czarujący widok, kiedy spacerując wolno leśną drogą, z drzewa spada żółty liść i w moich myślach pojawiasz się Ty.

Im dłużej żyję, tym bardziej utwierdzam się w przekonaniu, że cywilizacja prowadzi donikąd, a człowiek od czasu zejścia z drzewa zmienił się tylko pozornie.

Siedząc na łące pełnej życzeń, oglądam zagubione kwiaty nadziei, podziwiam potężne drzewa wiary, zachwycam się nad zmiennością myśli chmur i przemierzam samotnie meandry stęsknionej duszy.

Gdy nie Chwalę Pana, robią to za mnie ptaszki. Morze szumi, a fale odbijają się o skały, nawet drzewa podnoszą swe gałęzie, a to wszystko na większą Chwałę Bożą.

Gdybyśmy sami ze sobą byli tak naturalni, jak nienaturalni potrafimy być w kontaktach z innymi, to ludzie wrócili by na drzewa.

Prawdziwym ekologiem nie jest ten kto włazi na drzewa w ramach protestu, a ten który pod tym drzewem posprząta śmieci zachowując milczenie.