Nadzieja sieje wiele nasion, ale tylko z kilku wyrastają drzewa dające nieliczne, ale za to słodkie owoce.

Czasem mam wrażenie, że część ludzkości po zejściu z drzewa ciągle nie przestała spadać w dół.

Jedyne co pozostaje po naiwnym przywiązaniu do drugiej osoby, jest przywiązanie nas przez nią do drzewa samotności.

Drobny liść spadał z drzewa z optymistycznym radosnym tchnieniem.Ale to wiatr wybrał mu położenie.

Drzewa zrzucają liście jesienną porą by na nowo wypuścić pąki na wiosnę.

Drzewa gubią liście jak niepotrzebne myśli, i nagie stają przed wschodzącym dniem.Gotowe na nowy początek.

Wiatr, drzewa, gwiazdy i muzyka. Przyjaciele moi wszystkich zwiewnych lat.

Najbardziej wartościowi ludzie odchodzą niezauważeni w cieniu rzucanym przez drzewa zapomnienia, oślepieni fleszem błyskających gwiazd...

I dopiero podczas bardzo silnego wiatru okazuje się, że trzcina silniejsza jest od drzewa.

Do jednego czujesz miłość, do innego przyjaźń. Nie można kochać wszystkich.

W przyjaźni można prosić, ale nie można się obrażać, jeśli się nie otrzyma.

Bliskość człowieka szczerego daje pewność i pomoc. A przyjaźń nieszczerego, a nawet tylko bliskość – krępuje.