Czasami pada tak mocno, że patrzymy na pojedyncze krople, zamiast przyglądać się kałuży, które tworzą.

Kałuża jest akwenem wodnym bez żadnego znaczenia strategicznego.

Nawet najmniejsza kałuża odbija niebo.

Świat jest kałużą bez dna, gdzie czołgają się najpotworniejsze płazy, ale jest na świecie jedna rzecz święta i wzniosła - zespolenie tych dwojga tak szpetnych i ułomnych istot.

„Zazdrość, mimo setek swych oczu, myli nas jeszcze częściej niż ślepota naszej ufności.”

Ona jest aniołem, pomyślał. Szukał w jej oczach nieba, ale znajdował tylko śmierć. To była śmierć zaufania.

„Zaufanie wchodzi po schodach, a zjeżdża windą.”

Wiesz, że możesz mi ufać.- Zaufanie jest jak wahadłowe drzwi –przypomniała mu. –Działa również w drugą stronę.

Smucić się można tylko przy kimś, komu się ufa.

Uważajcie na ludzi, którzy się nie śmieją – są niebezpieczni.

Kiedy matka odwróci oczy od swojego dziecka, dziecko zaczyna błądzić i ginie w świecie pozbawionym miłości i ciepła.

Dziecko przywiązuje się do lalki, szczygła, kwiatka w doniczce, bo nie ma jeszcze nic więcej i więzień lub starzec tak samo się przywiązują, bo już nic nie mają.