Tyle darów rok nam przyniósł: Pszczołom łąki kwiatów pełne. Ludziom dał łany zbóż. Zbożom dał pełen kłos. Przykrył pola płachtą śniegu. Aby zimą odpoczęły.

Od Turbacza wieje wiatr, niesie nam tę wieść, Że tej nocy szczyty gór, pokrył biały śnieg. A w dolinach piękna jesień, złote liście lecą z drzew, Od Turbacza wieje wiatr, niesie zimy wiew.

Biegam od dziecka, również po górach. Moja ulubiona trasa to Karpacz – Szklarska Poręba w zimie. Wysiłek daje zastrzyki przyjemności. Jestem od tego uzależniony. No i satysfakcjonujący jest koniec.

Kiedy dłoń puściła, czarka spadła i roztrzaskała się; Trudno jest mówić gdy rozpada się rodzina lub ktoś umiera. Wiosna przychodzi i obfituje w pachnące kwiaty. Góry, rzeki i ta wielka ziemia, są tylko Tathagatą.

Różaniec to łańcuch bezpieczeństwa na stromej skale szczytów górskich. Nie wolno się zatrzymywać na żadnej tajemnicy. Trzeba iść dalej, bo pełnia życia jest u szczytu.

Deszcz jest jak kwiat, który czuje się na odległość.

Dalekie ścieżki, po których ja błądziłem kiedyś w pogoni dnia, i kwiaty, które witały nas, w żółte kolory zamienił czas.

na niebie i na ziemi rozrzuca kwiaty maj. Białe sady kwitną nad nami w obłokach. Białe sady płyną i kołysze je tylko wiatr.

Drzewo nie opuszcza kwiatu, to kwiat opuszcza drzewo.

Czy mamy oglądać kwiaty wiśni tylko wtedy, gdy są w pełnym rozkwicie, zaś księżyc wyłącznie wtedy, gdy nie skrywają go chmury?.

Idzie węglarz zgarbiony, pod koszem się kłoni, przez czarny, czarny śnieg i znaczy węglem białym jak kwiat jabłoni biały na śniegu ścieg.

Natura, historia i przyszłe losy człowieka dają się poznać przede wszystkim przez lekturę 'Księgi Rodzaju'.