Wolę umrzeć jutro niż żyć sto lat, nie znając ciebie.

Nigdy tak mocno nie kochałam. Nigdy się tak nikim nie przejmowałam. Teraz dotknęła mnie kropla prawdziwej miłości. A ty jesteś przyczyną tej radości.

Dla ciebie zrobię wszystko moja kochana Żabciu. Oddam Ci cały mój świat. Bo jesteś tego wart.

Jesteśmy dwiema duszami razem na wieczność. Jestem tu dla Ciebie z całego serca.

Nie miłujmy słowem i językiem, ale czynem i prawdą.

Więc gdy uznamy, że to już kochany mój bądź blisko mnie jak anioł stróż jak anioł stróż przy mnie stój.

Miłość to uczucie niezależne od nas, od którego roztropność może uchronić, ale którego nie zdołałaby zwalczyć; skoro raz się rodzi, umiera jedynie naturalną śmiercią, albo też zdławione zupełnym brakiem nadziei.

Jeśli kochałeś kogoś, kogokolwiek, że jeśli kiedyś miałeś choćby przebłysk miłości, ta miłość może rozwijać się do punktu, w którym dosięgnie Boga.

Jeśli naprawdę coś kochasz, nie starasz się zatrzymać tego na zawsze. Musisz temu czemuś pozwolić się rozwijać.

Pierwsza wielka miłość ma zawsze tutaj w serduszku czołowe miejsce i może być najwyżej uśpiona.

A jeśli po tym jest jakieś życie, to wtedy też będę cię kochał.

Kocham cię. Będę cię kochał do dnia, w którym umrę.