Milczenie to sfera dokoła każdego czynu i każdego przejawu współżycia ludzkiego. Przyjaźń nie wymaga żadnych słów; to samotność, wolna od lęku samotności.

Elo! Miłość, przyjaźń, dobre słowo. Tego nauczyłem się żyjąc hardkorowo.

Miłość ma wpisane w siebie cierpienie. Nieuniknione, chociażby przy rozstaniach. Przyjaźń – nie. Miłość może istnieć i trwać nieodwzajemniona. Przyjaźń – nigdy.

Gdzie się myśli nie zgodzą, tam przyjaźń dziurawa.

Gdzie się myśli nie zgodzą, tam przyjaźń dziurawa.

Przyjaźń pomnaża to, co w życiu dobre, a dzieli to, co złe. Jest jedynym lekarstwem na nieszczęście i wytchnieniem duszy.

Język przyjaźni to nie słowa, lecz treści.

Czasami – i to chyba jest jedna z najpiękniejszych jej postaci – zdarza się ludziom, którzy się kochają.

Każdy człowiek może być przyjacielem. Czasami przyjaźń jest możliwa, kiedy między partnerami nie ma już miłości. Niekiedy przyjaźń jest początkiem.

Bywa, że podczas zachodu słońca nie ma żadnych chmur i kiedy spoglądam w niebo, do mojej czaszki wdziera się pomarańczowy ogień, który mnie oślepia.

Pochłonąć zachody słońca i przestrzeń między drzewami i wodą, i stojące niebo niewiadomego koloru.

Miasto w którym mieszkam umiera powoli wraz ze mną a przecież rośliśmy dom w dom ciało w ciało jak niebo w niebo – by ktoś inny urodził się w tym samym dniu o tej samej godzinie by mógł nazywać ulice na których spotykamy tych samych ludzi.