Po­daro­wałam Ci uśmiech za­mieniłeś go w płacz. Dałam Ci ser­ce pow­stał z niego proch. Od­dałam się To­bie za­mieniłeś mnie w wrak. Jed­nak zno­wu pow­staję. Z podwójną siłą. Już nic nie dostaniesz.

... chcąc "od­bić się od dna", trze­ba sa­memu przy­kucnąć... by " od­bi­cie" było moc­niej­sze, a i "ba­last od­ciąć od stóp"... niektórzy na­zywają to " pa­leniem mostów"...

Listopad.. To jest możli­wie naj­gor­szy miesiąc dla tych, którzy kładą się spać w pus­tych łóżkach, tuląc się do zim­nych ścian. Na nic ko­ce, swet­ry, hek­to­lit­ry wrzątku i nad­ra­bianie miną. Ak­cepto­wanie bra­ku, os­wa­janie stra­ty, ne­gowa­nie niedoboru.

Tańczysz tak jak Ci zag­rają, nie wiedząc na­wet, że masz pre­dys­po­zyc­je do śpiewu.

Roz­bierz mnie z ciszy Odziej mnie w krzyk Po­maluj odwagą unieś głowę wysoko i spraw bym nig­dy nie zwątpiła w to kim jestem (carolyna)

oko za oko... spowodowało że już nikt nie zo­baczył uśmiechu

Życie nie ma dogrywek.

Odkładając na czarną godzinę tra­cimy la­ta świetlne.

za słod­kie przy­jem­ności zaz­wyczaj słono trze­ba płacić

Fa­cetów trze­ba trzy­mać krótko... ale nie zbyt długo.

można uciec w książki ale po­tem niewyob­rażal­nie trud­no jest wyjść z ich świata...

Ludzie, którzy chcą uczy­nić ten świat gor­szym, nie biorą so­bie wol­ne­go dnia...