Smukłymi pal­ca­mi gra­bisz liście zeszłorocznej je­sieni mając nadzieję, że pod ni­mi znaj­dziesz zeszłoroczne lato...

Cza­sami z życiem jest jak z je­sienią ... wiatr w oczy, deszcz roz­paczy, zes­chnięte nadzieje i pożółkłe myśli.

Mu­sisz dot­knąć ko­biecej duszy, aby spróbo­wać ciało...

Porwijcie kartkę papieru, a potem spróbujcie ją skleić z powrotem taśmą klejącą. Jeśli wam się to uda, okaże się, że kartka jest nie do przerwania. Tacy właśnie wychodzimy z kryzysów - mocniejsi i silniejsi".

Życie przeżyte w strachu jest życiem przeżytym w połowie.

Wios­na jest po to, żeby się za­kochać, je­sień - żeby pielęgno­wać miłość.

Lubię jesień... Jesień jakby usprawiedliwia depresję, jesienią nie trzeba być młodym, zdrowym, aktywnym jak latem, jesienią można sobie popłakać, jesień to pora ludzi samotnych.

Szczere wybaczenie ma miejsce wtedy, gdy wybaczamy coś niewybaczalnego.

W życiu liczy się to, żeby podążać za swoimi marzeniami, a po drodze opiekować się przyjaciółmi i rodziną.

To,że czasem potrzebujemy pomocy,nie znaczy,że jesteśmy słabi.

Czas zabliźnia małe rany, ale na wielkie jest tylko opatrunkiem, pod którym wciąż potajemnie sączy się krew.

Mądra książka zakuwa w kajdany umysł czytelnika i uwalnia go od nich tylko pod warunkiem, że będzie myślał samodzielnie.