I choć jes­tem Dziew­czynką z za­pałka­mi to i tak będę cze­kać na mo­jego księcia na białym rumaku..

ja­ko mała dziew­czyn­ka wie­rzyłam w miłość i księcia z bajki...

Mała, smut­na dziew­czyn­ka, która zgu­biła gdzieś część siebie od­po­wie­dzialną za szczęście .

Ma­li chłop­cy lecą na sa­mocho­dy, małe dziew­czyn­ki na lalki. Du­zi chłop­cy lecą na lal­ki, duże dziew­czyn­ki — na samochody.

Miłość jak kwiat z cza­sem usycha.

Ależ te kwiaty naiw­nie na wiosnę się rumienią. Niewiedzą, że życie poczęstu­je ich jesienią...

Niektóre kwiaty są zbyt piękne, żeby je zrywać.

Naj­piękniej­sze kwiaty pochodzą z głębi serca.

Psy pat­rzą na nas z sza­cun­kiem, ko­ty z po­gardą, a świ­nie jak na równych sobie.

Je­ziorem łez wy­lanych, dopłyniesz do oazy spo­koju ducha.

Po­cie­szam się zaw­sze, że gwiaz­dy, które toną w je­zio­rze, są niezamieszkane.

Rze­ki, sta­wy, je­ziora i po­toki – wszys­tkie z nich mają różne naz­wy, ale wszys­tkie tak sa­mo za­wierają wodę. Tak jak re­ligie – każda z nich za­wiera prawdę.