Ha! Roz­pę­ta­ły się czar­ty: padł pio­run, dru­gi i trze­ci, niech so­bie gruch­nie i czwar­ty!

Dobre, skarpeta ...

A tu ogień w kominku, za kominem świerszcz siedzi, na gitarze coś brzdąka, nad balladą się biedzi. Skrzypki oddał w lombardzie, jutro odda gitarę, grzebień jeszcze mu został, zdarty głos, nutek parę...

Nigdzie, w żadnym mieście na świecie, gwiazdy nie świecą tak jasno jak w mieście dzieciństwa.

Ludzie stworzyli własną dżunglę. „Henryk Lyon Oldie”

Przegrywa nie ten, który padł, lecz ten, który nie chciał powstać ...

Ten, kto wie, że drzewa odczuwają ból i mają pamięć, i że drzewni rodzice żyją razem ze swoimi dziećmi, nie będzie już mógł tak po porostu ich ścinać i siać wśród nich spustoszenia ciężkimi maszynami (s.8). Peter Wohlleben, Sekretne życie drzew

Uskarżał się mały muchomor, pod brzózką się tuląc do mamy. Dlaczego choć piękny rzekomo, czerwony kapelusz ma w plamy.

"Między domem a pracą są małe zakamarki szczęścia: ptak, ogród, powitanie sąsiada, uśmiech dziecka, kot wygrzewający się na słońcu." Pam Brown

Bez Ciebie jesień dogoni mnie, bez Ciebie marzeń oduczę się, bez Ciebie pasjans nie wyjdzie mi w pochmurne dni. Bez Ciebie zmartwi mnie byle co, bez Ciebie nic nie będzie mi szło, bez Ciebie na zawsze schowam się na serca dnie.

Tyle wiedziano o nich tutaj. Przyszli, odeszli gdzieś dyskretnie, tylko na ławce wciąż leżały dwa złote liście obok siebie.

Wiosna już przeszła i lato za nami, zbliża się jesień wielkimi krokami. Deszczem malować będzie pejzaże, złotem jesiennym wszystkich obdarzy.