Czas po­dob­no nie ma wiel­kości, ale os­tatnio ciągle tra­fiam na ten "naj­wyższy". ;)

Wnętrze jak to wnętrze...ale ten widok za oknami, bajka po prostu.

Dlacze­go pre­zent, zaw­sze jest faj­niej­szy od pieniędzy? Bo pieniądze są na pot­rze­by, a pre­zen­ty są dla przyjemności. :)))

Po­ran­na ka­wa lu­bi być do pary. :)

Kiedy człowiek doz­na­je go­ryczy i przyk­rości, to sam sta­je się jedną wielką go­ryczą i przykrością.

Życiowa iro­nia? Pra­cujesz, by po­lep­szyć so­bie wa­run­ki i ja­kość życia. Poświęcasz pra­cy cały swój czas i nie masz nic z życia.

Po­wiedz...czy może być coś piękniej­sze­go niż ofiaro­wane słowo? Drżące za ust zasłoną, szep­tem płynące, niczym drogą...Ciepło ser­ca je otu­la, życzli­wości krop­la wy­pełnia...To jed­no ma­lut­kie słowo...

Jest klimacik. Cudna tapetka :)

Lu­bię matematykę. Kiedyś liczyłam na szczęście, dzi­siaj liczę kalorie. ;)

Smut­ku ki­log­ra­mami nie zmie­rzysz, choć je­go wagę dusza odczuwa...

A gdy zasnę już spokojnie o sny proszę, sny upojne. O błękit­ne i zielone, sny miękkością nasycone...

Piękno możemy stworzyć również z te­go co nas dzieli, wys­tar­czy tyl­ko dos­trzec wspólną tęczę i stać się słońcem i deszczem.