To smut­ne, gdy ktoś Ci bliski częściej uśmie­cha się do telewizora,niż do Ciebie.

Jejciu...Jarku,to bardzo miłe z Twojej strony:) Dziękuję bardzo i ślę Ci śliczny uśmiech :)

Jak kocha to poczeka,tyle ile będzie trzeba ;)))

Marze­nia,po­konają każdą od­ległość,a wyt­rwałość,zdobędzie każdą górę.

Zdarza się tak, że całe życie cze­kamy na wyjątko­wego człowieka, za­miast zwyczaj­nych ludzi sza­nować wyjątko­wo.Bez sza­cun­ku w sto­sun­ku do in­nych nie ma przy­jaźni, miłości, szczęścia.

Mi­mo mnóstwa od­kryć, pat­rze­nie przez dziurkę od klucza,wciąż budzi ciekawość. :)

Ten skur­cz duszy...gdy za­sypiając znów przy­pomi­namy sobie o prze­mijal­ności nasze­go je­dyne­go życia.

Nie psuj so­bie krwi myśle­niem "co by było gdy­by". Bo jeśli "co by było gdy­by" miało być, to by było. A sko­ro nie jest, to dob­rze jest tak, jak jest. ;)

Myślę, więc mnie nie ma..Za­mie­szkuję in­ne pokłady rzeczywistości.

Dość już mam swoich myśli, znam je do­syć dob­rze, a mój sposób myśle­nia jest dla mnie tak prze­widy­wal­ny...chcę poz­nać Two­je myśli :)

Życie się kończy kiedy przes­ta­jesz marzyć.Nadzieja umiera kiedy przes­ta­jesz wierzyć.A miłość kończy się z chwilą w której przes­ta­jesz o nią dbać.

Mi­jamy się, a prze­cież wys­tar­czy na chwilę się zatrzymać,spos­trzec piękno w człowieku, które­go nie zauważamy.Wsłuchać się w je­go duszę, bo często w tym, co obojętnie mijamy,tkwi piękno, ja­kiego szu­kamy.